Logo Otužilci Frýdek≈MístekOtužilci Frýdek≈MístekTo łatwiejsze, niż się wydaje.Woda U Žida— °CWczytywanie
Wspólne zdjęcie grupy Otužilci Frýdek≈Místek nad Ostrawicą zimą

Tworzymy ekipę, po prostu przychodząc. Zaczyna się ósmy sezon U Žida

Zaproszenie nad wodę, rozmowa o JSEM TU! i o ludziach, dzięki którym to wszystko ma sens.

Otakar Zemek podczas opowieści przed ósmym sezonem morsowania; w tle widok miejsca U Žida.

Otakar Zemek w filmie otwierającym ósmy sezon wspólnego morsowania.

Otakar (Ota) Zemek · Otužilci Frýdek-Místek (Otužilci FM)

Cześć, przyjaciele! W sobotę 3 października 2026 o 9:00 U Žida zaczynamy ósmy sezon wspólnego morsowania. Przez te siedem lat wyrosła z nas ekipa, na spotkanie z którą czeka się nawet wtedy, gdy pada, jest błoto i samemu zupełnie nie chce się wchodzić do wody. Właśnie o ludziach, którzy przychodzą, i o tym, jak zachować tę ekipę, jest moja opowieść.

W filmie wyjaśniam, dlaczego powstała aplikacja JSEM TU!, jak może wspierać naszą regularność i jak dzięki każdemu potwierdzonemu wejściu do wody sponsor przekazuje koronę na Faunapark. Mówię też o dzienniku morsowania, gwiazdkach i planach na kolejne lata. Znajdźcie chwilę, włączcie film — a kto woli czytać, poniżej znajdzie cały zapis rozmowy.

Moja opowieść przed ósmym sezonem · 34 minuty 39 sekund · po czesku

Opowieść do posłuchania

Jeśli chcecie tylko posłuchać, możecie tutaj odtworzyć nagranie bez wideo.

Nagranie w języku czeskim · 34:39Pobierz MP3 (25 MB)

Odtwórz film osobno i przejdź do wybranego rozdziału

Aplikacja JSEM TU! — informacje i instalacja

Spis treści — przejdź do tematu
  1. 00:00 · Cześć, przyjaciele, zaczynamy ósmy sezon
  2. 01:11 · Każde potwierdzone wejście do wody pomaga Faunaparkowi
  3. 01:56 · Regularność jest ważna dla każdego z nas
  4. 03:05 · Ekipę tworzą ludzie, którzy przychodzą
  5. 06:30 · Jak działa JSEM TU!
  6. 08:59 · Podziękowania i spojrzenie na siebie
  7. 10:45 · Dziennik morsowania i dobrowolna rywalizacja
  8. 13:04 · Zdjęcia, statystyki i inspiracja dla innych
  9. 15:13 · Miejsce, do którego można wracać
  10. 17:04 · Czapki, kronika i galeria sław
  11. 18:15 · Gwiazdki za wytrwałość
  12. 20:53 · Coś, czego nie da się kupić
  13. 21:57 · Żeby nasza ekipa przetrwała
  14. 24:34 · Instalacja na Androidzie i iPhonie oraz pomoc z telefonem
  15. 26:11 · Wspólnie pomożemy też zwierzętom
  16. 27:42 · Kolejne pomysły i rozwój aplikacji
  17. 29:03 · Wytrwałość także w tworzeniu aplikacji
  18. 30:38 · Za darmo, z miłości do sportu i ludzi
  19. 32:21 · Czekam na was nad wodą
  20. 33:14 · Obraz naszego miejsca i pożegnanie

00:00 · Cześć, przyjaciele, zaczynamy ósmy sezon

A więc cześć, przyjaciele. W pierwszym w historii takim filmie, który postanowiłem nagrać o morsowaniu, chcę was najpierw pozdrowić i zaprosić na rozpoczęcie sezonu, które odbędzie się 3 października, czyli już teraz w sobotę, o dziewiątej. Będziemy spotykać się przez kolejne sześć miesięcy, do końca marca, w poniedziałki i środy o szesnastej, w soboty o dziewiątej, a potem tradycyjnie biegamy. Czyli właściwie nic się nie zmienia. Jedna rzecz doszła.

Gdzieś pod koniec marca pomyślałem, jako człowiek, który organizuje wszelkiego rodzaju aktywności sportowe przez co najmniej połowę życia, że nie byłoby źle wprowadzić do tego naszego hobby trochę technologii i wykorzystać telefon do czegoś w rodzaju aplikacji dla morsów. Tylko nie wiedziałem, jakie dokładnie powinna mieć funkcje. Jakoś w kwietniu zebrałem to do kupy. W maju zacząłem programować, a w lipcu aplikacja trafiła do testów podczas biegania po schodach Válcovenské schody. Dziękuję wszystkim testerom.

01:11 · Każde potwierdzone wejście do wody pomaga Faunaparkowi

A teraz chcę wam powiedzieć, co ta aplikacja potrafi i dlaczego byłoby fajnie, gdybyście w miarę możliwości wszyscy ją zainstalowali. Proszę was, oczywiście nie mogę wam niczego nakazać, ale bardzo proszę, zainstalujcie ją, bo — zacznę od końca — za każde wejście do wody potwierdzone aplikacją dostajemy od sponsora koronę dla Faunaparku.

Tych obecności statystycznie będą prawdopodobnie tysiące. Spodziewam się kwoty między dziesięcioma a piętnastoma tysiącami koron, którą moglibyśmy zebrać przez sezon, a to już nie jest taka mikrosuma. Faunapark tego potrzebuje, to nasi znajomi, mają tam zwierzęta, chodzimy tam z dziećmi. Więc po pierwsze jest ten wymiar charytatywny.

01:56 · Regularność jest ważna dla każdego z nas

A teraz o funkcjach. Zastanowiłem się i doszedłem do wniosku, że nie tylko w morsowaniu, ale właściwie chyba w każdym sporcie, który człowiek chce uprawiać, żeby naprawdę coś mu dawał, a nie tylko raz spróbować, najważniejsza jest konsekwencja, regularność. A w morsowaniu to naprawdę obowiązuje najbardziej ze wszystkiego.

Wiemy już więc, że nie stajecie się morsami od tego, że raz sobie wypijecie i wejdziecie do lodowatej wody, a potem znów przez pół roku nic. Wiemy też, choć wielu tego nie wie, że o wiele lepiej trzy albo dwa razy w tygodniu, ale regularnie przez cały sezon, przychodzić popływać czy choćby zanurzyć się na minutę, dwie. To dużo lepsze niż raz w miesiącu przyjść i pływać dwadzieścia minut. Wielu właśnie nie wie, że nie liczy się suma, ale regularność rozłożona na… czy te minuty podzielone na jak najwięcej części.

No więc dla… Przyjmijmy, że dla każdego, dla człowieka, który chodzi nad wodę, regularność jest ważna.

03:05 · Ekipę tworzą ludzie, którzy przychodzą

Druga sprawa: regularność waszych, naszych obecności jest ważna, żeby ta ekipa w ogóle działała. Bo my, którzy chodzimy tam razem, odkryliśmy, że lubimy to robić z ludźmi. Często nawet nie przychodzimy dla samego morsowania, tylko po to, żeby się spotkać. A ludzie wokół nas sprawiają, że łatwiej wejść do wody.

Powiedzmy sobie wprost: przyjdźcie U Žida we wtorek, kiedy nikogo nie ma, i spróbujcie wejść popływać. Raz dacie radę, drugi raz też, ale mało kto przebrnie tak przez cały sezon. Może ktoś, ale tacy ludzie z nami nie chodzą. Ja też tak mam. Czasem idę nad wodę tylko dlatego, że się tego ode mnie oczekuje, bo jestem tam za każdym razem. Gdybym nie miał tego „obowiązku”, w cudzysłowie, a jednocześnie szansy spotkania się z wami, to bym odpuścił. Poszedłbym raz, potem do knajpy, potem zrobił coś innego. Więc po prostu chodzimy tam ze względu na ludzi.

Czyli — mówię to nowym, a większość z was, do których teraz mówię, zaczynała morsowanie ze mną — wszystkim wam mówiłem o naszej zasadzie: wchodzimy razem. Nie o za pięć czwarta, nie o za dziesięć czwarta, tylko razem, bo w jednej chwili dajemy innym swoją obecność. Oni dają nam swoją, a my im swoją w zamian. Oni mi dają, ja daję im i wszyscy jesteśmy zadowoleni.

Pomyślałem więc, którzy ludzie są tam właściwie najważniejsi. Każdy klub ma sportowców jeżdżących na zawody — my też ich mamy — bijących rekordy, wybitnych. Niektóre kluby zimowego pływania właśnie na tym skupiają całą działalność: jeżdżą na zawody i zbierają rekordy. Dla nas to nie są najważniejsi ludzie. Dla nas najważniejsi są ci, którzy przychodzą za każdym razem albo bardzo często, regularnie.

Po prostu idziecie tam i wiecie, że znajdziecie te swoje dwie, trzy, pięć, dziesięć znajomych gęb, które będą robić do was miny, gdy wyjdziecie z wody. Wyobraźcie sobie: schodzicie po schodach do wody, mijacie kolegów, ludzi znanych z widzenia, z tymi uśmiechniętymi buziami — i od razu bardziej się chce. To właśnie chciałbym wspierać. Ludzi, którzy sprawiają, że ta ekipa jest ekipą, bo są tam w każdy poniedziałek, każdą środę, każdą sobotę albo przynajmniej raz w tygodniu. Wiecie, że przyjdziecie i nie będziecie sami.

Takich ludzi zazwyczaj nikt nie docenia, bo nie wygrywają zawodów, nie pływają najlepiej, najszybciej ani najdłużej, czasem są cisi i mało widoczni. A właściwie to oni już ósmy rok trzymają tę ekipę razem.

Przyszło mi więc do głowy, że obok nagradzania zwycięzców, najszybszych, na przykład na duathlonie, na wyróżnienie zasługują też ci „bezimienni”, choć przecież często mają imiona. Czasem to ludzie tacy jak ja, których widać i słychać, może czasem aż za bardzo, a czasem stoją sobie w kącie. Ale wiecie, że będą: są schody, barierka, tablica i jest ten Franta, albo nawet nie wiecie, jak się nazywa. Tacy ludzie zasługują na nasze podziękowania.

06:30 · Jak działa JSEM TU!

Jak więc do tego podejść? Powiedziałem na początku, że regularność jest dobra dla każdego i dla ekipy, teraz trzeba ją tylko jakoś zmierzyć. W XXI wieku, kiedy każdy ma telefon, postanowiłem zrobić aplikację z harmonogramem. Nasza aktywność ma jasny rozkład: poniedziałek, środa, sobota. Latem testowaliśmy to na schodach Válcovenské schody, gdzie są środy i soboty, teraz będą niedziele, ale to inna sprawa. Aplikacja jest dość uniwersalna, a ja będę mówił o morsowaniu, bo jestem przede wszystkim morsem, między innymi.

Żeby myśli mi się nie rozbiegły: powiedzieliśmy, że regularność jest dobra dla każdego człowieka i dla ekipy, i chcielibyśmy ją jakoś zmierzyć. Wejście w XXI wiek polega więc na wykorzystaniu telefonu. Telefon ma GPS, więc potrafi stwierdzić, że jesteście w miejscu aktywności — tak nazywamy to w aplikacji — i że jesteście tam wtedy, kiedy są inni, kiedy ekipa chce, żebyście przyszli.

Cieszę się, kiedy ludzie chodzą pływać gdzie indziej i o innych porach. Uwielbiam morsowanie i naprawdę nie mam nic przeciwko, każdemu dobrze życzę, gdy chodzi w swoje ulubione miejsce. Ale najbardziej chcę, żebyście przychodzili U Žida w naszych godzinach i żeby ta wspaniała ekipa, która spotyka się już także poza sezonem przy innych aktywnościach, trwała dalej. To mogłoby w tym pomóc.

Instalujecie więc apkę, przychodzicie nad wodę i zapala się wam pole „Jsem tu”, które możecie nacisnąć. Właściwie cała obsługa polega na zainstalowaniu aplikacji i dołączeniu do aktywności Otužilci Frýdek-Místek, Beskydský ledoborec, morsów z Pragi albo innych morsów, którzy z niej korzystają. Mam nadzieję, że będzie ich znacznie więcej. Teraz mówmy o nas.

Instalujecie i na ekranie głównym pojawia się „Otužilci Frýdek-Místek, jsem tu”. A gdy jesteście tam o właściwej porze, czyli o szesnastej, kilka minut przed lub po, i we właściwym miejscu, naciskacie przycisk i potwierdzacie, że przyszliście. To trochę jak z ludźmi chodzącymi po górach, którzy wrzucają karteczki do jakiejś skrzynki, a potem sprawdza się, kto był najczęściej. Organizator może z tych danych skorzystać.

08:59 · Podziękowania i spojrzenie na siebie

Ja, jako organizator naszego morsowania, chcę wykorzystać je tak, żeby na naszych zawodach, takich jak duathlon, gdzie nagradzamy najszybszych, teraz nagrodzić też najbardziej regularnych. Tych, którzy przychodzili najczęściej. Powiemy: oto dziesięcioro naszych twórców społeczności, ludzi, dzięki którym na morsowaniu nie było pusto. Oklaszczemy ich, może sponsor też coś im kupi, choć tego nie mogę obiecać. Na razie sponsor zapłaci za karmę dla Faunaparku.

Dobra, znów przeskoczyłem do czegoś innego. Znacie mnie, nie będę tego montować ani nic z tym robić. Mam ochotę po prostu opowiedzieć wszystko ciągiem, więc coś powiem dwa razy, o czymś zapomnę — zostawię tak, jak jest.

Będziemy więc mieli zapisy, kto ile razy przyszedł nad wodę. Dla was jako morsów to całkiem przydatne, bo możecie spojrzeć na siebie i powiedzieć: „Kurczę, jestem morsem, a byłem w sezonie pięć razy, może warto to poprawić. O, byłem czterdzieści razy, super, jestem piąty w rankingu. Albo siedemdziesiąt razy, prawie zawsze — no to naprawdę jestem gość”. Daje to świadomość, że należycie do społeczności, że to sport, zainteresowanie, hobby będące częścią waszego życia. Człowiek traktuje to wtedy trochę poważniej.

Nie mam na myśli, że każdy, kto odmawia korzystania z aplikacji albo z jakichś powodów w ogóle nie ma telefonu, nie traktuje tego sportu poważnie. Wiemy jednak z biegania i siłowni, że każdy taki drobiazg może pomóc utożsamić się z tym, co robimy.

10:45 · Dziennik morsowania i dobrowolna rywalizacja

Skoro jesteśmy morsami, aplikacja ma nie tylko potwierdzanie obecności, dobre dla społeczności, ale zrobiłem w niej też naprawdę porządny dzienniczek morsowania. Bo morsowanie to nie tylko wspólne pływanie. Ktoś — pozdrawiam tu choćby Helčę Benčovą — ma balię i kiedy nie może przyjść pływać do nas, wskakuje do niej. Wielu z nas bierze zimne prysznice i stawia sobie wyzwania: wydłużyć je z minuty do pięciu, robić to codziennie i tak dalej.

Dziennik morsowania nie tylko zapisuje obecność potwierdzoną przyciskiem „Jsem tu” U Žida, przenosząc ją jako pływanie w wodzie otwartej, ale pozwala też dodatkowo prowadzić ewidencję innych aktywności związanych z hartowaniem.

A dla tych naprawdę lubiących rywalizację — chcę zaznaczyć, że całość nie jest konkursem, to ewidencja, kronika tego, jak działał klub, do podsumowań jeszcze wrócę — niektórzy chcą w morsowaniu rywalizować. Powiedzmy, że wyzwaniem jest, kto częściej bierze zimny prysznic, kto pod nim wytrzyma. Bo to nie jest tak szkodliwe jak rywalizowanie, kto dłużej wytrzyma w rzece; to byłoby szkodliwe i tego bym nie chciał. Ale wytrzymać miesiąc codziennych pryszniców to już całkiem dobre wyzwanie.

Ta część, dziennik morsowania, właśnie to potrafi. Możecie powiedzieć: „Dobrze, będę rywalizować w prysznicach: ile razy brałem prysznic, jak długo wytrzymałem, jaka była najniższa temperatura”, we wszystkim możliwym. Potrafi sporo, widzicie wyniki innych i możecie jakoś do tego podejść.

To trochę podobne do biegania. Długo biegałem, nadal biegam, choć już mniej. Ludzie uwielbiali zaglądać na Běhej.com do tabel pokazujących, ile kto przebiegł w miesiącu. Wielu wychodziło pobiegać tylko po to, żeby mieć przynajmniej tyle co Franta, z którym co czwartek chodzą do knajpy — powiedzmy sto dziewięćdziesiąt kilometrów. On ma sto dziewięćdziesiąt, to ja zrobię dwieście. Jednym rywalizacja jest bliska, innym nie. Kto chce, może tam rywalizować. Kto nie chce, nawet tego nie otworzy.

13:04 · Zdjęcia, statystyki i inspiracja dla innych

Są tam też rzeczy podobne do Garmina: idziecie pobiegać, a na koniec dostajecie propozycję udostępnienia w mediach społecznościowych mapki, statystyk i zdjęcia. To też potrafi. Robicie sobie zdjęcie albo ktoś fotografuje was przy tablicy, a potem dodajecie informacje — albo program, aplikacja, dodaje je za was — i powstaje kolaż na przykład na Facebooka.

Może też zrobić statystyki za miesiąc lub rok: są wykresy, jak spadała temperatura wody, jak rosła wasza wytrzymałość w wodzie, jakie mieliście odczucia przed i po. Wszystko to da się udostępniać i dalej opracowywać. Są też eksporty we wszelkich formatach dla ludzi, którzy lubią bawić się zbiorami danych, choćby w Excelu.

Czyli jest coś dla kompletnych antytalentów technicznych: instalują i naciskają „Jsem tu”, koniec. Jest coś dla tych, którzy chcą prowadzić dzienniczek, i dla tych, którzy chcą trochę się pokazać w socialach. To też dobra motywacja. Niektórzy tym gardzą: „Wrzucacie to na tego Facebooka”, ale przecież nie każdy to potrafi. Pochwalenie się, że w ciągu kwartału trzydzieści razy pływałem w lodowatej wodzie, jest czymś wartym naśladowania.

Ktoś może patrzeć na to tak, że się chwalimy, że jesteśmy chwalipiętami. A ktoś inny — i to jest właściwe spojrzenie — że motywujemy ludzi. Co najmniej, nie wiem, sto osób oglądających ten film powie: „To moja historia. Przez dwa lata patrzyłem na morsy w mediach społecznościowych, widziałem je na Facebooku i YouTubie, a po dwóch, trzech latach przyglądania się z ukrycia zebrałem odwagę i poszedłem spróbować”.

Traktujcie to więc tak, że udostępniając w mediach społecznościowych, też inspirujemy ludzi. Dzięki temu dołączają kolejni, a nasza ekipa przyciąga dokładnie takich, jakich chcemy. Tych, którzy potem stają się przyjaciółmi, z którymi lubimy spotykać się także poza wodą. Tak właśnie tworzy się społeczność.

15:13 · Miejsce, do którego można wracać

A teraz jeszcze o tym, jak ta aplikacja pomoże nam tworzyć społeczność, poza możliwością podziękowania zasłużonym morsom, bo na to zasługują. We wszystkim, co robię, myślę daleko do przodu. Nie patrzę więc tylko na to, co będzie teraz czy za miesiąc, ale jak będzie za dziesięć, piętnaście lat. Że powstało tu coś, co, mam nadzieję, zostanie częścią Frydku-Mistku na zawsze.

Często używam teraz takiego porównania i mówię ludziom: „Nie wstydźcie się, że przyszliście dziesięć razy, a potem przestaliście. Traktujcie morsowanie U Žida trochę jak halę Polárka: wiecie, że zimą według określonego rozkładu można przyjść na łyżwy, jest lodowisko, ale nikt nie sprawdza, czy byliście trzy razy w tygodniu. Chcecie dobrze jeździć na łyżwach, to chodzicie. Ale interesują was też narty, spadnie śnieg i idziecie na narty. Chcecie lepiej jeździć, więc w tym roku mniej łyżew, więcej nart. Chcecie poprawić kondycję, idziecie na biegówki, a chcecie zwiększyć odporność na zimno, regularnie przychodzicie U Žida”.

Nie chodzi o to, żebym potem mówił ludziom: „Obijałeś się, jesteś do niczego”. Nie. Wiem, że życie jest bardziej różnorodne, mamy etapy, kiedy coś ma dla nas większy sens, coś mniejszy, gdzieś potrzebujemy przewietrzyć głowę, gdzieś czujemy się dobrze. Nawet motywacje, dla których robimy różne rzeczy, są bardzo rozmaite. Naprawdę to rozumiem i przez tę inicjatywę daję możliwość: przyjdźcie morsować z nami w grupie, zobaczycie, może właśnie teraz jest moment, w którym zostanie to z wami do końca życia. A jeśli nie teraz, to może za rok, może za dwa.

17:04 · Czapki, kronika i galeria sław

Ponieważ chciałbym, żeby to przetrwało, robimy takie rzeczy jak naklejki przyciągające nowych ludzi. Dlatego mamy już czapki: spotykam kogoś na jarmarku świątecznym, widzę, że to mors, i mogę nawiązać rozmowę, nawiązać rozmowę. Mamy stronę, na której przez całe osiem lat, czy siedem minionych lat morsowania, pojawiały się wpisy o tym, jak to się rozwijało. Ludzie widzą siebie sprzed siedmiu lat, z kim przychodzili, czy im się podobało, kiedy odpuścili — taka internetowa kronika.

Chciałbym teraz za pomocą aplikacji wprowadzić coś nowego. Mam nadzieję, że się przyjmie; wiele rzeczy się nie przyjmuje, ale myślę, że ta tak. Chciałbym zrobić coś w rodzaju galerii sław, w dobrym znaczeniu. Sława czy chwalenie się mogą mieć negatywny wydźwięk, ale mogą też motywować. Galerie sław mają choćby hokeiści w NHL, mają je sportowcy. Chciałbym, żebyśmy na stronie i w naszych grupach mieli taką galerię, do której trafią ludzie robiący to naprawdę długo, regularnie, zasługujący na podziękowania i podziw pozostałych.

18:15 · Gwiazdki za wytrwałość

Oprócz liczenia obecności aplikacja ma dość dopracowany algorytm przyznający takie gwiazdki za zasługi. Na razie nazywają się gwiazdkami. Jest w tym trochę Duolingo, trochę Garmina i trochę — całkiem sporo — Oty Zemka.

W uproszczeniu działa to tak: przychodzicie pierwszy raz nad wodę i od razu dostajecie gwiazdkę. Bo przełamaliście nieśmiałość, przyszliście do nowej ekipy, zaczęliście nowy sport — więc gwiazdka. Macie ją, dopóki utrzymujecie obecność powyżej pięćdziesięciu procent. Gdy utrzymujecie taki poziom przez określony czas, to też jest wyliczone, zwykle gdzieś w połowie sezonu, możecie dostać drugą. Ale jeśli obecność spadnie poniżej trzydziestu procent wspólnych spotkań, stracicie też pierwszą.

To będzie was motywować: „Chodź nad wodę, bo stracisz gwiazdkę”. Dla niektórych to nic nie znaczy, ale inni wiedzą, że liczy się wszystko, co pomaga w regularności. Wie to Duolingo, wie Garmin, wie też Ota Zemek z aplikacją JSEM TU! — niektórym każdy taki drobiazg się przydaje.

Ten drobiazg oznacza więc, że dostajecie gwiazdkę, w połowie sezonu możecie dostać drugą, a pod koniec pierwszego sezonu trzecią. Uda się to tylko osobom, które przez całe sześć miesięcy będą miały ponad połowę obecności. Nie będzie ich wiele, jakieś kilkadziesiąt osób. Przenosicie gwiazdki na kolejny sezon, w którym możecie jedną stracić albo jedną zyskać. Wtedy już nie będzie tak łatwo.

A w trzecim sezonie, który przy okazji będzie dziesiątym sezonem wspólnego morsowania U Žida, zrobimy imprezę jak cholera. Nie, wielkie święto. Wtedy możemy wyróżnić pierwszych ludzi z pięcioma gwiazdkami, czyli maksymalną liczbą. Bardzo, bardzo im podziękować i uroczyście ich docenić. W związku z tym wejdą do galerii sław, która wprawdzie będzie wirtualna, ale myślę, że ludzie uprawiający ten sport od dawna i traktujący go jako część życia… Chciałbym, żeby chcieli się tam znaleźć, zobaczyć się wśród najbardziej oddanych morsów. Przez kolejne lata co roku dojdą może dwie, trzy, cztery osoby i będziemy się tam powoli zbierać. Mam nadzieję, że ja też się dostanę.

20:53 · Coś, czego nie da się kupić

Mam już w głowie pomysły podobne do pasów w karate, różnych kolorów zależnie od stopnia zaawansowania. Anička Javorková na pewno powiedziałaby mi, jak fachowo nazywa się to w taekwondo. Ja nie wiem. Mają więc kolorowe pasy, a kolarze na wyścigach koszulki zależnie od tego, jak przebiegli… to znaczy przejechali poprzedni etap i jakie mają wyniki.

My też moglibyśmy mieć coś takiego. Skoro mamy czapki, to może czapkę z gwiazdką. Oznaczałaby: „Jestem tym gościem, który naprawdę od trzech lat chodzi regularnie”. Coś, co człowiek chciałby mieć. I nie jest to strojenie się w cudze piórka. Dziś można kupić prawie wszystko, niemal od razu, ale niektóre rzeczy trudno zdobyć. To powinno być bardzo trudne. Kto tego dokona, powinien zasługiwać na podziw. Oczywiście to moja fantazja, która może się spełnić, ale nie musi.

21:57 · Żeby nasza ekipa przetrwała

W każdym razie widzę nas, morsy, tę ekipę, za kolejnych pięć, dziesięć, dwadzieścia lat, co zakłada, że będziemy żywi i zdrowi. Ale przecież ja też kiedyś umrę, mam nadzieję, że nieprędko. I mam nadzieję, że morsy nadal tu zostaną.

Te drobiazgi — aplikacja, czapki, logo, naklejki, regularność, to, że czasem nakręcą o nas coś w telewizji albo napiszą w gazecie, że staram się opowiadać o morsowaniu w różnych mediach, choć bywa to dla mnie niezręczne — wszystko to, mam nadzieję, przyczyni się do tego, że grupa będzie nieśmiertelna.

Gdzieniegdzie się udało. Wielkim przykładem jest pierwszy klub zimowego pływania w Pradze, który istnieje od Nikodéma, przez Liškę, a teraz od lat dobrze kieruje nim Tomáš Prokop. Organizują takie atrakcje czy wydarzenia morsowe, święta morsów, jak pływanie przy Teatrze Narodowym w drugi dzień Bożego Narodzenia.

My mamy duathlon, odbył się chyba trzy albo cztery razy. Może kiedyś będzie dwudziestolecie duathlonu, może zrobimy formułę otwartą dla ludzi z innych klubów. Trudno powiedzieć, dokąd to zaprowadzi, teraz jesteśmy właściwie na początku. Mówi się: zaczynamy ósmy sezon. A pierwszy zaczynaliśmy we dwóch z Martinem Tvardkiem, którego serdecznie pozdrawiam. Też przyjdzie na rozpoczęcie ósmego i może znów spędzi z nami ten sezon.

Potem nagle było nas dziesięcioro, dwadzieścioro, czterdzieścioro. A teraz wyobraźcie sobie, że w zeszłym roku obserwowałem to i ani razu nie zdarzyło się, żeby było nas mniej niż czterdzieści osób. Wyobraźcie to sobie. Kiedy opowiadałem o tym w Pradze, tam czegoś takiego nie mają. Gdy jest paskudnie, przez trzy godziny zbierze się dziesięć osób. A u nas nigdy nie przyszło nad wodę mniej niż czterdzieści.

Wyobraźcie sobie pogodę: dwa stopnie, deszcz, wszędzie błoto, naprawdę paskudnie. A i tak przychodzi czterdzieści osób. Wchodzicie do wody, widzicie te wyszczerzone twarze i myślicie: „To ma sens”. Potem jeszcze pobiegacie w tym błocie, wracacie do domu jak świnki i mówicie sobie: „Tak, to naprawdę dobre hobby”. Chcemy — a ja bardzo bym chciał — żeby trwało to jak najdłużej, najlepiej zawsze.

24:34 · Instalacja na Androidzie i iPhonie oraz pomoc z telefonem

Dlatego proszę was, bardzo proszę: pod filmem dam link do strony aplikacji. Dajcie jej choć szansę, zainstalujcie ją. Działa na Androidzie, jest normalnie w Google Play, i działa też na iPhone’ach, sprawdziliśmy to.

Na iPhone’a nie ma jej jeszcze w App Store, bo nie mam komputera Apple. To, co widzicie za mną, to HP, pecet. Umieszczenie jej w App Store kosztuje, a ja robię wszystko za darmo, choć pieniądze pewnie bym zebrał. Potrzebuję jednak kupić komputer Apple i na nim ją skompilować. Krótko mówiąc, jeszcze do tego nie dotarłem, bo najpierw chcę, żeby dobrze działała na Androidzie.

I tu do tego dochodzę: jeśli macie iPhone’a, to żaden problem. Otwieracie aplikację w Safari, wpisujecie beta.jsemtu.info, wybieracie udostępnienie i zapisanie jako aplikacji — przepraszam, dodanie do ekranu początkowego. Zachowuje się jak zwykła aplikacja, tylko nie jest pobrana z App Store. Jest do tego instrukcja, z czasem dorobię też poradniki wideo.

Przede wszystkim jestem tu dla was nie tylko z morsowaniem, ale też z obsługą. Wiecie, że zajmuję się komputerami i telefonami, technika jest mi naprawdę bliska. Wielu z was pomagam przy stronach internetowych, ustawieniach elektroniki i podobnych rzeczach. Wiecie więc, że nie jestem tylko tym głupkiem marznącym nad wodą — chętnie pomogę też ustawić aplikację na waszym telefonie.

26:11 · Wspólnie pomożemy też zwierzętom

Bardzo chciałbym, żeby to działało i żebyśmy wiosną, na duathlonie, mogli podziękować naszym zasłużonym morsom i przekazać ten wielki czek. Wyobrażam sobie, że przyjdzie dyrektor Faunaparku, a my wraz z morsami z Frýdlantu, którym zresztą ta korona od sponsora dla Faunaparku też działa… Mam nadzieję, że wręczymy im ładny czek i zwierzaki napchają brzuchy. Potem będą je bolały. Dobra, nie będę tego rozwijać, na zwierzętach znam się słabo. Wiem za to, że uwielbiam morsowanie, spotkania z tą świetną ekipą i bardzo się cieszę na nadchodzące pół roku.

Proszę was, zupełnie nie ma potrzeby pisać mi w komentarzach: „Bla, bla, ja nie używam aplikacji, bo wchodzę do wody gdzieś w sadzawce”, i tak dalej. Jejku, to nie jest dla was. Nie wszystko jest dla wszystkich, tak jak morsowanie nie jest dla wszystkich, więc zachowajcie to dla siebie i po prostu nie instalujcie aplikacji. Teraz mówię do tych, którzy rozumieją, że warto pomóc Faunaparkowi i naszej grupie, rozumieją tę koncepcję: regularność jest ważna zarówno dla pojedynczego morsa, jak i dla grupy, i przy okazji chcą trochę pomagać. Naprawdę wam w tym pomogę.

27:42 · Kolejne pomysły i rozwój aplikacji

Jeszcze ważna sprawa: korzystając z niej tutaj we Frydku-Mistku, dajemy aplikacji szansę dotrzeć dalej. Kilka klubów już ją wdrożyło, a ja chciałbym dotrzeć naprawdę do szerokiego grona odbiorców. Będziemy używać, na pewno znajdziemy jakiś błąd, pojawią się propozycje ulepszeń — na pewno od was przyjdą — a ja dopracuję aplikację, żeby była coraz lepsza. Dzięki temu dotrze do ludzi i użytkowników będzie możliwie wielu, bo rywalizacja ma sens, gdy bierze w niej udział więcej osób, a nie dwie.

Planuję też takie rzeczy jak konkurs fotograficzny. Zacząłem już tworzyć podstawę konkursu zdjęć z morsowania: ludzie dodawaliby fotografie, a co miesiąc wybieralibyśmy najlepszą. Wszystko, co się z tym wiąże — aplikacja może się rozwijać. Testerzy dali mi już w tym sezonie mnóstwo świetnych pomysłów, a teraz oczekuję jeszcze więcej. Nie jestem przecież Einsteinem: wiele przyszło mi do głowy, ale wam na pewno przyjdzie jeszcze więcej. Rozwiniemy to wspólnie.

29:03 · Wytrwałość także w tworzeniu aplikacji

Chcę zaznaczyć, że pomysł aplikacji dla morsów nie jest moim oryginalnym pomysłem. Istnieje coś o nazwie Cold Water Therapy, chyba słowacka aplikacja, która niestety nie działa. Gdy ją pobierzecie albo wpiszecie w Google „aplikacja dla morsów” — sprawdźcie, co teraz powie Google czy sztuczna inteligencja — znajdziecie, co ciekawe, siłą rozpędu mnóstwo różnych aplikacji, z których po pobraniu z Google Play chyba niemal żadna nie działa.

To trochę bardziej skomplikowane, niż wygląda. Trzeba utrzymywać bazę danych, trzeba o to dbać. Dzięki morsowaniu mam wytrwałość, więc kiedy coś zaczynam, nie kończę tak po prostu. Jak widać, wielu zaczęło i skończyło. Kto mnie zna, wie, że naprawdę jestem wytrwały. Nie musicie się obawiać, że za rok aplikacja nagle przestanie działać, bo ją porzuciłem.

Jest też zrobiona tak, żeby właściwie mnie nie potrzebowała. Gdybym na przykład przypadkiem się utopił, nadal będzie działać. Jest oparta na bezpłatnych rozwiązaniach, więc nie będzie tak, że moi bliscy przestaną gdzieś płacić i aplikacja się wyłączy. To było pół żartem, ale tylko pół.

30:38 · Za darmo, z miłości do sportu i ludzi

Co dodam na sam koniec? Jak wszystko, co robię wokół morsowania, to oczywiście jest za darmo. Aplikacja jest bezpłatna, nie ma reklam, nie zbiera żadnych zbędnych danych osobowych. Oczywiście pobierze lokalizację, gdy serwer sprawdza, czy jesteście na miejscu: odczyta ją, potwierdzi miejsce i ją odrzuci. Nie tworzy mapy waszych przemieszczeń, po której dostaniecie ofertę sprzedawcy strojów kąpielowych: „Hej, jesteś morsem, Ota Zemek sprzedał mi bazę, więc kup strój”. Niczego takiego nie ma. Zarabiam inaczej, pracą niezwiązaną z morsowaniem.

Tak jak nie zarabiam na czapkach, naklejkach, naszywkach i innych naszych rzeczach, nie potrzebuję zarabiać na tym. Zauważcie też, że nie organizuję „wejść do lodowatej wody z Otą Zemkiem za półtora tysiąca” ani warsztatów, na których płacicie za to, żeby ktoś powiedział wam „wejdźcie do wody”.

Ktoś tak robi, niech z tego żyje, ja potrafię zarabiać inaczej, więc robię to czysto z miłości do sportu i ludzi. Po prostu lubię ludzi, lubię was. Gdybym zaczął robić to za kasę, byłoby jak z miłością. Kiedy się kochacie, to piękne, a kiedy jest to miłość za pieniądze, nazywa się prostytucją. Nie chcę z tej miłości do morsowania i sportu robić prostytutki — ma nadal pozostać kochanką.

32:21 · Czekam na was nad wodą

Tak chyba bym zakończył. Strasznie się na was cieszę. W środę z niektórymi spotkamy się na sprzątaniu: wyszorujemy schody szczotkami dla reszty, bo teraz można się poślizgnąć i zabić. W środę po bieganiu na schodach, po ostatnim środowym treningu. Bardzo się na was cieszę, naprawdę ogromnie.

W sobotę przemówię tylko krótko, może wzniesiemy toast za zdrowie wszystkich, tam przy barierce. Możecie przynieść coś do jedzenia, jak zwykle, znacie to, byliście już pięć, sześć razy. Jestem zupełnie wzruszony, że to się zbliża. Przepraszam, nie będę tego wycinać, po prostu naprawdę bardzo się cieszę.

33:14 · Obraz naszego miejsca i pożegnanie

Sprawiłem sobie przyjemność — a właściwie sprawiła ją Markéta, malarka z Frydku, której zrobię reklamę gdzie indziej. Jeśli spojrzycie za mnie, jest tam pierwszy morsowy obraz, który Markéta namalowała dla mnie i dla nas. Dostępny będzie ten widoczny tutaj oryginał, a także wysokiej jakości oprawiona reprodukcja i tak dalej. Będzie też można kupić wydruk, chyba za trzysta koron, u pana Bechera w księgarni Kapitola. Możecie więc mieć nasze miejsce, nasze morsowanie nawet w postaci obrazu — dla siebie albo na prezent.

Dobrze, bardzo dziękuję, że mnie wysłuchaliście. Widzę, że wyszło pół godziny. Dobrze, że to nagrałem, bo gdybym miał to wszystko wypisać, i tak nikt by nie przeczytał.

Zainstalujcie, przyjdźcie, bawcie się dobrze i niech morsowanie stale wnosi coś do waszego życia, bo ma taki potencjał. A wy, dając innym, dajecie naprawdę dużo. Mam nadzieję, że też dostaniecie to, czego od niego oczekujecie. Cześć, widzimy się w sobotę.