Niedawno Honza Pospíšil pytał mnie o Otužilców FM i aplikację JSEM TU! Tym razem postanowiłem odwrócić role. Chciałem poznać człowieka stojącego za stroną Otužování.cz: co zaprowadziło go do zimnej wody, skąd czerpie pomysły i dlaczego uważa za wartościowe łączenie ludzi, którzy stworzyli już coś przydatnego.
Nawiązuję więc do poprzedniego wywiadu o naszej ekipie, spoglądając na sprawę z drugiej strony. Rozmawialiśmy o początkujących nad wodą, oddechu, grzybiarzach i kominiarzach, sztucznej inteligencji oraz o tym, w czym Otužování.cz i JSEM TU! mogłyby się uzupełniać. Honza odpowiedział e-mailem 26 października 2026 roku.
Rozmawiał Otakar Zemek · Odpowiadał Jan Pospíšil
Do wody namówiła go koleżanka
W historii OTUŽKO piszecie, że zaczęliście z Terezą morsować w 2017 roku. Zabierz nas na sam początek: gdzie wtedy byliście, czyj to był pomysł i co sprawiło, że przyszedłeś nad zimną wodę po raz drugi?
Na początku była koleżanka Hanka Šinalová Moravčíková. W 2017 roku wróciła z kursu z Wimem Hofem i opowiadała mi o morsowaniu. Lubię wyzwania, więc poszedłem z nią do wody chyba już następnego dnia. I od tamtej pory regularnie razem morsujemy :)
Czego oczekiwałeś od morsowania wtedy, a po co chodzisz nad wodę dzisiaj? Interesuje mnie przede wszystkim coś, co dzięki niemu zmieniło się w twoim zwykłym życiu, a czego na początku w ogóle byś nie przewidział.
Oczekiwałem przede wszystkim wyzwania. Naprawdę zaskoczyła mnie poprawa zdrowia. Wcześniej chorowałem każdej zimy, czasem nawet kilka razy. Odkąd regularnie wystawiam się na zimno, choruję tylko wyjątkowo, a jeśli już, to zwykle krótko i łagodnie. Nie potrafię powiedzieć, czy to wyłącznie zasługa zimna, czy także tego, że więcej przebywam na zewnątrz i więcej się ruszam :)
Od kilku lat pomagasz przy kursach dla początkujących. Przypominasz sobie osobę lub sytuację, która nauczyła cię czegoś ważnego o wspieraniu innych w pokonywaniu strachu? Z mojego doświadczenia u nas wynika, że każdy nowicjusz potrzebuje trochę innego podejścia.
Od 2020 roku pomagam Hance współorganizować kursy weekendowe, głównie Wim Hof Method w Pecu pod Śnieżką, w polskiej Przesiece i na Szumawie, a od 2022 roku prowadzę na nich jako instruktor część oddechową Oxygen Advantage. Z początkującymi często jestem nad wodą w roli asystenta. Najwięcej nauczyły mnie tam siła grupy i wspólna motywacja. A także to, że wiek, kondycja, płeć ani nic innego nie przesądza o wytrwałości człowieka, jego zdolności do przekraczania własnych ograniczeń i odporności psychicznej. Zgadzam się z tobą, że każdemu odpowiada coś innego. Dla mnie niezmienne są trzy zasady: nigdy nie morsować samemu, nie łączyć intensywnych ćwiczeń oddechowych z przebywaniem w wodzie i szanować własne granice.
Jesteś też instruktorem Oxygen Advantage i w swoim profilu piszesz, że świadomym oddychaniem zacząłeś zajmować się w 2017 roku. Co zbiegło się wtedy w twoim życiu, że tak zainteresowały cię zarówno zimna woda, jak i oddech?
Zgadza się, w 2017 roku spotkały się te dwie rzeczy. Hanka zabrała mnie do zimnej wody, a do oddechu doprowadził mnie sport: szukałem sposobu na trwały, długofalowy rozwój, żebym mógł zachować sprawność także w starszym wieku. Tak trafiłem na metodę Butejki i Oxygen Advantage. Kurs Oxygen Advantage ukończyłem w 2020 roku, dwa lata później zdobyłem certyfikat instruktorski, a dziś prowadzę kursy razem z Hanką. Zimna woda i oddech dobrze się dla mnie łączą: w obu chodzi o to, jak ciało radzi sobie z obciążeniem i jak potrafię się w tych warunkach uspokoić.
Od pierwszych stron do przydatnych projektów
Na twojej stronie zawodowej historia zaczyna się od własnych sklepów internetowych już w 2008 roku. A kiedy zaczęła się twoja przygoda z programowaniem? Pamiętasz pierwszą rzecz, którą sam stworzyłeś i z której ktoś inny naprawdę skorzystał?
Już gdzieś w szkole średniej zacząłem budować pierwsze małe strony, bo sprawiało mi to frajdę. Zwłaszcza myśl, że mogę zamienić pomysł w coś widocznego, co w idealnym przypadku pomoże też innym. Tak stopniowo trafiłem do SEO i ogólnie marketingu internetowego, a od 2008 roku tworzyłem i sprzedawałem własne sklepy internetowe. Uczyłem się na nich SEO i PPC w czasach, gdy reklamy na Facebooku były nowością.
Zajmowałeś się badaniem doświadczeń klientów w Ipsosie, kierowałeś marketingiem i prowadziłeś własne projekty. Które z tych doświadczeń najbardziej zmieniło sposób, w jaki dziś tworzysz coś dla ludzi? I czy miałeś jakieś wyobrażenie o biznesie, które praktyka zupełnie zweryfikowała?
Dużo dała mi agencja, w której pracowałem. W latach 2015–2017 miałem tam możliwość prowadzenia badań doświadczeń klientów dla dużych czeskich marek i nauczyłem się, że za każdą liczbą stoją konkretni ludzie. Potem przez dwa lata kierowałem marketingiem w kilku startupach. Dlatego do dziś zaczynam od tego, czego ludzie naprawdę szukają i co robią, a nie od własnych przypuszczeń.
Kiedy patrzę na twoje projekty, obok morsowania znajduję choćby Mykoindex dla grzybiarzy albo Revizit dla kominiarzy i specjalistów od przeglądów technicznych. Jak trafiasz do tak różnych światów? Po czym poznajesz, że chcesz poświęcić danemu pomysłowi miesiące życia?
Do grzybów trafiłem dzięki żonie, która zbiera je od dziecka, a do kominiarzy — szukając nowego wyzwania. Mykoindex.cz to prognoza dla grzybiarzy: na podstawie danych ČHMÚ o opadach i temperaturze oraz wilgotności gleby szacuje, czy warto wybrać się do lasu. Revizit.cz jest narzędziem internetowym, w którym kominiarze i specjaliści od przeglądów prowadzą ewidencję klientów, terminów i protokołów. Mykoindex i Otužování łączy to, że opierają się na otwartych danych ČHMÚ. Zanim poświęcę pomysłowi więcej czasu, sprawdzam go: ile osób szuka tego tematu, kto już się nim zajmuje i czy ten problem naprawdę ludziom doskwiera.
Dlaczego powstało Otužování.cz
Tworząc JSEM TU!, wychodziłem od tego, czego brakowało mi przy organizowaniu naszej ekipy. Jaki był ten pierwszy impuls w przypadku Otužování.cz? Pamiętasz konkretną sytuację, w której pomyślałeś, że naprawdę musisz stworzyć taką stronę?
Regularnie sprawdzałem temperaturę Wełtawy w Braníku, a strona Czeskiego Instytutu Hydrometeorologicznego nie była pod tym względem zbyt przyjazna. Pomyślałem więc, że spróbuję zrobić coś własnego. Stopniowo dochodziły kolejne rzeczy: mapa miejsc do morsowania, zapisywanie ulubionych lokalizacji, wskaźnik trudności morsowania, a teraz internetowy dziennik kąpieli. Dziś Otuzovani.cz pokazuje bieżącą temperaturę wody z 255 stacji ČHMÚ. Wokół morsowania krąży też mnóstwo mitów i przesadnych obietnic, dlatego chciałem, żeby przy każdym twierdzeniu było widać, na czym się opiera. Budowę strony zacząłem w kwietniu tego roku.
W Otužování.cz podkreślasz znaczenie źródeł i rozróżniania badań od osobistego doświadczenia. Czy podczas przygotowywania strony trafiłeś na coś, w co jako mors długo wierzyłeś, a co musiałeś zweryfikować? Jak zmienia się twoje zdanie o czymś, co sam wypróbowałeś?
Na stronie rozdzielamy dwie rzeczy: doświadczenie mówi, co przydarzyło się mnie, a badania — co dotyczy większości ludzi. Dlatego osobiste doświadczenie zawsze opisujemy jako takie, a przy każdej korzyści podajemy, jak mocne są potwierdzające ją dowody. Gdy w październiku tego roku ponownie porównywaliśmy informacje na stronie z badaniami, poprawialiśmy również rzeczy powszechnie powtarzane o morsowaniu. Na przykład to, że zimna kąpiel po treningu zawsze pomaga: prawdopodobnie łagodzi ból mięśni, ale częste takie kąpiele po treningu siłowym hamują przyrost siły. Zachowuję własne doświadczenie, po prostu nie przedstawiam go jako reguły dla wszystkich.
W pierwszym e-mailu napisałeś mi, że właśnie dodajecie na stronę zapisywanie kąpieli, i od razu zaproponowałeś miejsce także dla JSEM TU! Jak decydujesz, co warto stworzyć samemu, a gdzie połączyć siły z kimś innym? Co twoim zdaniem czeska społeczność morsów mogłaby wspólnie osiągnąć, a czego jeszcze nie robi?
Sam robię to, co dotyczy miejsc i wody: mapę, temperaturę, opisy lokalizacji, a teraz dziennik, z którego przy danym miejscu wyświetla się podsumowanie wpisów morsów, na przykład ostatnia zmierzona przez kogoś temperatura wody. Celowo nie zbieramy w nim czasu pobytu w wodzie — nie chcę nikogo zachęcać do pozostawania w niej dłużej. Współpraca ma sens tam, gdzie ktoś już robi coś dobrze. JSEM TU! zajmuje się ekipą, harmonogramem i obecnością; nie budowałbym tego od nowa, dlatego polecamy tę aplikację osobom zakładającym klub i przy jazie U Žida. Wspólnie moglibyśmy znać rzeczywistą temperaturę wody tam, gdzie ludzie pływają. Stacje ČHMÚ bywają daleko — najbliższa U Žida jest około 1,5 km od jazu — więc czujniki klubowe i wpisy w dziennikach pozwoliłyby stworzyć mapę, jakiej dziś nikt nie ma.
AI w pracy i pomysły, które nie zostają na papierze
O swoich stronach piszesz, że sam je projektujesz, budujesz i rozwijasz. Jak naprawdę dziś pracujesz — co programujesz sam, w czym pomagają ci inni ludzie lub AI i która część tworzenia nadal sprawia ci największą frajdę?
Zgadza się, tyle że dziś nie piszę już sam kodu wiersz po wierszu. Decyduję, co i dlaczego powstanie, opisuję, jak ma działać, i sprawdzam wynik. Kod oraz pierwsze wersje tekstów w dużej mierze pisze AI, a ja dopracowuję szczegóły. Przy tekstach zdrowotnych nauczyłem się nie ufać AI bezkrytycznie, więc każde twierdzenie musi mieć możliwe do odnalezienia badanie. Strona ma automatyczne kontrole, na przykład typowych zwrotów używanych przez AI, a fakty regularnie sprawdzamy w oryginalnych źródłach. W OTUŽKO jest inaczej: żona odpowiada za produkty, treści i marketing, ja za produkcję, finanse i bieżącą działalność. Najbardziej nadal cieszy mnie to samo co na początku: gdy pomysł zamienia się w coś, z czego ludzie naprawdę korzystają.
OTUŽKO założyliście z Terezą dopiero po latach własnych doświadczeń z zimną wodą. Czego konkretnie brakowało wam na brzegu tak bardzo, że zdecydowaliście się na własną produkcję? I co najbardziej zaskoczyło cię na drodze od pomysłu do pierwszego gotowego produktu?
Tak, OTUŽKO założyliśmy w 2025 roku, po ośmiu latach własnego morsowania. Na brzegu brakowało nam poncza, z którym można sobie poradzić nawet zgrabiałymi rękami — bez sznurków i zamków, takiego, do którego nie wieje przez rękawy i które daje dość miejsca na przebranie się. A także kiltu, w którym da się przebrać bez odsłaniania ciała. Szukaliśmy i testowaliśmy dostępne produkty, ale niczego takiego nie znaleźliśmy, więc zaprojektowaliśmy je sami. Szyją je krawcowe w Czechach z bambusowej dzianiny frotte.
„JSEM TU! zajmuje się ekipą, harmonogramem i obecnością; nie budowałbym tego od nowa, dlatego polecamy tę aplikację osobom zakładającym klub i przy jazie U Žida”.
Jan Pospíšil
Dzięki za rozmowę, Honzo
Dziękuję Honzie za czas, szczere odpowiedzi i miejsce, które poświęca na swojej stronie naszej ekipie i JSEM TU! W jego historii odnajduję własne doświadczenie: przydatny pomysł często rodzi się z czegoś, czego samemu nam brakuje. Ktoś chce łatwo sprawdzić temperaturę rzeki, ktoś inny potrzebuje zebrać ludzi, którzy regularnie nad nią przychodzą.
Połączenie lokalnych pomiarów i dzienników z mapą to na razie pomysł na przyszłość. Już teraz warto jednak pokazać sobie nawzajem, co i gdzie działa. Chętnie wrócę do tej rozmowy z Honzą następnym razem już bezpośrednio nad wodą.
Projekty Honzy znajdziecie na Otužování.cz, a jego historię zawodową na janpospisil.cz. Na naszej stronie znajdziecie też Otužování.cz i OTUŽKO w sekcji Polecamy. O aplikacji, która powstała z potrzeb Otužilców FM, przeczytacie na stronie JSEM TU!
Do wzmianki o regeneracji po treningu: przegląd badań dotyczących bólu mięśni (2022) i metaanaliza wpływu na przyrost siły (2022). Wyniki zależą od sposobu stosowania i warunków poszczególnych badań.
Zdjęcie: OTUŽKO.


