Drogie morsy,
Ci, którzy pływali z nami już przez jakąś zimę, wiedzą, jak wygląda koniec sezonu. Możecie sobie odświeżyć pamięć — w końcu minął rok. Początkujący dowiedzą się tu, co ich czeka, dlaczego i jak to robimy, jak można pomóc i dlaczego warto przyjść.
A więc najpierw rzecz najważniejsza: zakończenie sezonu to nie tylko duathlon. To wydarzenie towarzyskie, spotkanie nas wszystkich, którzy zimą widujemy się we Frydku-Mistku i Frydlancie nad Ostrawicą. Często tylko mówimy sobie „cześć” i lecimy dalej… Nieraz nawet nie wiemy, jak ktoś ma na imię. Niektórzy spotykają się też przy innych aktywnościach — bieganiu czy wycieczkach — ale większość po prostu przybiega, przyjeżdża lub przychodzi nad wodę i zaraz znów pędzi dalej.
Podczas tego spotkania wiele osób wreszcie się sobie przedstawi — przecież nie każdy jest na Facebooku. Przy okazji coś zjemy. Jedzenie i rozmowy to niezbyt trudny program, a żeby miał konkretną treść, wspólnie przygotujemy zawody będące częścią wydarzenia.
Jeśli więc nie macie już przydzielonego zadania przy zawodach, przyjdźcie na dziewiątą. Albo dostaniecie coś do zrobienia — zawsze coś się znajdzie — albo po prostu patrzcie, chłońcie atmosferę i cieszcie się, że wszyscy przetrwaliśmy zimę w zdrowiu i doczekaliśmy jej zakończenia.
Zawody startują o dziesiątej. Uwierzcie, ta godzina minie szybciej niż woda w rzece. I tu pierwsza zmiana w stosunku do zwykłych spotkań: wspólne pływanie odbędzie się dopiero PO zawodach, nie o dziewiątej. Prawie na pewno nie będzie na tyle ciepło, żeby przyjemnie było najpierw popływać, a potem czekać, kibicować i zastanawiać się, czy za rok też spróbować.
Kilka słów o zawodach.
W pierwszej edycji trasa biegowa była długa, w górę rzeki, praktycznie taka sama jak nasz obecny bieg po pływaniu. Dla niektórych za długa, a dla widzów nudna. W drugim roku biegliśmy tak, jak na filmie: wokół parku — a może parku leśnego? — w tamtą stronę obok ścieżki rowerowej, z powrotem pod prąd wzdłuż rzeki. W zeszłym roku brzeg był niedostępny wskutek powodzi, a zarządca Povodí Odry nie zezwolił na bieg wzdłuż niego. W tym roku zgodę mamy, więc liczę, że będziecie się dobrze bawić.
Galeria HTML 1
Nie komplikujemy zasad — nigdy nie było z nimi problemu. Najważniejsze: biegniecie wyznaczoną trasą, potem pokonujecie rzekę do drugiego brzegu, dotykacie dłonią kamiennego nabrzeża i wracacie. Następnie znów zakładacie koszulkę z numerem i biegniecie. W odróżnieniu od zeszłego roku nie trzeba zmieniać stroju kąpielowego — nikomu nie będzie zimno.
Zabierzcie dzieci, niech też pobiegają. Wiemy, że lubią medale, więc znów będzie medal dla każdego. Limit to 30 dzieci — kto pierwszy przyjdzie i weźmie numer, ten biegnie. Dzieci lubią nagrody, a loteria będzie bogata, więc zapewne coś przypadnie każdemu. Niech mają radość.

Jeśli cokolwiek jest niejasne, piszcie, dzwońcie i pytajcie.
Do zobaczenia nad wodą ![]()
![]()


